A طناب پهلوگیری معمولاً a نامیده می شود خط اسکله یا خط پهلوگیری . این اصطلاحات به جای یکدیگر در صنایع قایقرانی تفریحی و تجاری دریایی استفاده میشوند. بسته به عملکرد خاص آن - ایمن کردن کمان، عقب یا جلوگیری از حرکت جانبی - هر خط ممکن است نام دقیق تری داشته باشد، مانند خط سینه، خط فنر یا سر. درک این تمایزات برای جابجایی ایمن و موثر قایق ضروری است.
از نظر فنی، ملوانان و متخصصان دریایی این کلمه را ترجیح می دهند "خط" هنگامی که یک طناب در یک کشتی به یک هدف خاص اختصاص یافته است. طول خام و تعیین نشده طناب طناب است. هنگامی که برای یک کار تقلب می شود، تبدیل به یک خط می شود. بنابراین:
در عمل، هر سه اصطلاح - طناب پهلوگیری، خط پهلوگیری و خط اسکله - به یک دسته از تجهیزات اشاره دارد. بافت و مخاطب معمولاً تعیین می کنند که کدام اصطلاح مناسب تر است.
معمولاً از قایق هایی که به درستی لنگر انداخته اند استفاده می شود چهار تا شش خط ، هر کدام به دلیل موقعیت و عملکرد خود نامگذاری شده اند. استفاده از ترکیب صحیح از موج، براق یا رانش کشتی جلوگیری می کند.
| نام خط | موقعیت | عملکرد اولیه |
|---|---|---|
| خط کمان | گیره جلو به اسکله | از دور شدن کمان جلوگیری می کند |
| خط استرن | گیره عقب به اسکله | از انحراف ستون مهره ها جلوگیری می کند |
| خط بهار رو به جلو | پاپیون در حال اجرا از عقب تا اسکله | جهش رو به جلو را متوقف می کند |
| خط پشت بهار | گیره استرن در حال اجرا به جلو تا اسکله | جهش رو به عقب را متوقف می کند |
| خط سینه | عمود بر حوض | کشتی را نزدیک اسکله نگه می دارد |
| سرفصل / سربرگ تاب | تعظیم به اسکله یا شناور | خط نگهدارنده اولیه، اغلب کارهای سنگین |
خطوط چشمه به ویژه در مناطق جزر و مدی که سطح آب به طور قابل توجهی در نوسان است، حیاتی هستند. یک کشتی در یک تفرجگاه با یک برد جزر و مد 2 متر برای جلوگیری از آسیب در هنگام آب زیاد و کم به خطوط چشمه به درستی تنظیم شده بستگی دارد.
مواد یک خط مهار مستقیماً بر کشش، استحکام، مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش و طول عمر آن تأثیر می گذارد. انتخاب مواد نادرست می تواند منجر به شکستگی خطوط یا آسیب چف شود.
به طور گسترده ای مواد توصیه شده برای خطوط پهلوگیری. نایلون قبل از شکستن تا 40 درصد از طول خود کشیده می شود و به عنوان یک ضربه گیر در برابر امواج و موج قایق عمل می کند. برای خطوط کمان و عقب در اسکله های در معرض یا جزر و مد ایده آل است. با این حال، نایلون تقریباً 10 تا 15٪ از استحکام خود را در هنگام خیس شدن از دست می دهد.
پلی استر ارائه می دهد کشش کم (حدود 3-5٪) ، آن را برای خطوط فنری که حداقل حرکت مورد نظر است مناسب می کند. هنگامی که خیس است استحکام خود را حفظ می کند و در برابر تخریب اشعه ماوراء بنفش بهتر از نایلون مقاومت می کند و آن را به گزینه ای محبوب برای لنگرهای دائمی یا نیمه دائمی تبدیل می کند.
پلی پروپیلن سبک و شناور بر روی سطح آب شناور است و برای نقاشان قایق یا خطوط بکسل اسکی روی آب مفید است. با این حال، در معرض اشعه ماوراء بنفش به سرعت تخریب می شود - اغلب قدرت قابل توجهی را در داخل از دست می دهد یک تا دو فصل - و برای وظایف پهلوگیری اولیه توصیه نمی شود.
فراتر از مواد، نوع ساخت و ساز مهم است:
انتخاب قطر مناسب به اندازه انتخاب ماده مناسب مهم است. یک خط کوچک در معرض خطر شکستن زیر بار است. یک خط بزرگ به طور غیر ضروری سنگین و گران است. یک دستورالعمل پرکاربرد در قایق سواری تفریحی است قطر 1/8 اینچ به ازای هر 9 فوت طول قایق قانون:
طول خط نیز مهم است. خطوط کمان و عقب به طور کلی باید باشد حداقل 2/3 طول قایق ، در حالی که خطوط فنر باید برابر یا بیشتر از طول کشتی باشد تا تغییرات جزر و مدی را بدون کشیده شدن امکان پذیر کند.
این دو اصطلاح اغلب اشتباه گرفته می شوند، اما اهداف بسیار متفاوتی دارند:
میله های لنگر معمولاً از طناب نایلونی با طول کوتاه زنجیره ای گالوانیزه در انتهای لنگر ساخته می شوند. زنجیر برای بهبود زاویه نگهداشتن لنگر وزن میافزاید و در برابر سایش در بستر دریا مقاومت میکند. یک توصیه استاندارد برای بخش زنجیره ای است حداقل 1 فوت زنجیر به ازای هر فوت طول قایق . در مقابل، خطوط پهلوگیری نیازی به زنجیر ندارند و مقاومت کششی و پارگی در نقاط تماس اسکله را در اولویت قرار می دهند.
یکی از دلایل اصلی خرابی خط پهلوگیری است چفیه - پوشیدن تدریجی طناب در جایی که با گیره، سرب، لبه اسکله یا چاک برخورد می کند. حتی یک خط نایلونی با کیفیت بالا را می توان در یک شب در شرایط سخت قطع کرد، اگر در برابر لبه تیز داک محافظت نشود.
روش های عملی حفاظت از چف عبارتند از:
در یک سناریوی طوفان یا آب و هوای سنگین، خطر خرابی ناشی از چف به طور چشمگیری افزایش می یابد. ملوانان با تجربه در حال بازرسی خطوط هر 2-4 ساعت در شرایط ناهموار طولانی مدت تمرین استاندارد در معابر دریایی است.
طول عمر یک خط پهلوگیری به مواد، فرکانس استفاده، قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش و نگهداری بستگی دارد. دستورالعمل های عمومی صنعت پیشنهاد می کند:
علائم بازرسی بصری که نشان دهنده نیاز به تعویض است: قرار گرفتن در معرض هسته از طریق پوشش، سفتی ناشی از کریستالیزاسیون نمک، بخش های لعاب دار یا آسیب دیده از حرارت، پیچ خوردگی که صاف نمی شود، و تغییر رنگ قابل توجه . هرگز به خطی که هر یک از این علائم را در یک برنامه لنگرگاه بحرانی نشان می دهد تکیه نکنید.
یک خط مهار فقط به اندازه گره ای که آن را محکم می کند قابل اعتماد است. استفاده از گره نادرست - یا بستن نادرست گره سمت راست - می تواند منجر به آزاد شدن کشتی شود. موارد زیر مهمترین گره ها برای پهلوگیری هستند:
را بولین این گره مهم ترین گره در قایقرانی و پهلوگیری در نظر گرفته می شود، به دلیل اینکه به راحتی بسته می شود، هرگز نمی لغزد و حتی پس از بار سنگین آزاد می شود.
هنگام پهلوگیری به شناور به جای اسکله، پیکربندی خط و الزامات آن با لنگر استاندارد اسکله متفاوت است. الف آویز پهلوگیری (همچنین به املای "قلم" نیز می گویند) خط کوتاهی است که از کمان کشتی تا حلقه وانت شناور شناور امتداد دارد.
ملاحظات کلیدی برای آویزهای لنگر:
مقدمه ای بر مجرای مارپیچ دریایی در محیط سخت صنعت دریایی، سیستم های توزیع هوا و اگزوز قابل اعتماد برای تضمین ایمنی، راحتی و کارایی عملیاتی بسیار ...
READ MOREآشنایی با طناب های دریایی طناب های دریایی چیست؟ طناب های دریایی که اغلب به عنوان خطوط در اصطلاح دریایی شناخته می شود، جزء اساسی هر قایق...
READ MOREمقدمه در دنیای جهانی شده امروز، تقاضا برای تبرید کشتی کارآمد و قابل اعتماد بیش از هر زمان دیگری حیاتی شده است. با ادامه رشد تجارت بین الملل...
READ MORE+86 18036286112
پلاک 11، جاده شرقی جینلی، شهر هنجی، شهرستان جیانهو، شهر یانچنگ، استان جیانگ سو، چین
حق چاپ © Jiangsu Shenkai Marine Equipment Co.,Ltd. تمامی حقوق محفوظ است.
تولید کنندگان تجهیزات دریایی سفارشی