طناب پهلوگیری چیست؟ انواع و کاربردها توضیح داده شده است

A طناب پهلوگیری معمولاً a نامیده می شود خط اسکله یا خط پهلوگیری . این اصطلاحات به جای یکدیگر در صنایع قایق‌رانی تفریحی و تجاری دریایی استفاده می‌شوند. بسته به عملکرد خاص آن - ایمن کردن کمان، عقب یا جلوگیری از حرکت جانبی - هر خط ممکن است نام دقیق تری داشته باشد، مانند خط سینه، خط فنر یا سر. درک این تمایزات برای جابجایی ایمن و موثر قایق ضروری است.

اصطلاحات صحیح: طناب پهلوگیری، خط اسکله یا خط پهلوگیری؟

از نظر فنی، ملوانان و متخصصان دریایی این کلمه را ترجیح می دهند "خط" هنگامی که یک طناب در یک کشتی به یک هدف خاص اختصاص یافته است. طول خام و تعیین نشده طناب طناب است. هنگامی که برای یک کار تقلب می شود، تبدیل به یک خط می شود. بنابراین:

• خط پهلوگیری - اصطلاح کلی برای هر خطی که برای محکم کردن کشتی به اسکله، شناور یا کشتی دیگر استفاده می شود.
• خط بارانداز - معمولاً در قایقرانی تفریحی استفاده می شود. از نظر عملکردی مانند یک خط پهلوگیری است.
• طناب پهلوگیری - یک اصطلاح غیر رسمی اما به طور گسترده پذیرفته شده، به ویژه در میان قایقرانان جدیدتر.
• پیچ و تاب - یک اصطلاح دریایی قدیمی‌تر که هنوز در زمینه‌های سنتی یا تجاری استفاده می‌شود و به یک لنگر سنگین یا خط بکسل اشاره دارد.

در عمل، هر سه اصطلاح - طناب پهلوگیری، خط پهلوگیری و خط اسکله - به یک دسته از تجهیزات اشاره دارد. بافت و مخاطب معمولاً تعیین می کنند که کدام اصطلاح مناسب تر است.

انواع خطوط پهلوگیری و نام های خاص آنها

معمولاً از قایق هایی که به درستی لنگر انداخته اند استفاده می شود چهار تا شش خط ، هر کدام به دلیل موقعیت و عملکرد خود نامگذاری شده اند. استفاده از ترکیب صحیح از موج، براق یا رانش کشتی جلوگیری می کند.

خطوط چشمه به ویژه در مناطق جزر و مدی که سطح آب به طور قابل توجهی در نوسان است، حیاتی هستند. یک کشتی در یک تفرجگاه با یک برد جزر و مد 2 متر برای جلوگیری از آسیب در هنگام آب زیاد و کم به خطوط چشمه به درستی تنظیم شده بستگی دارد.

مواد متداول مورد استفاده برای طناب های پهلوگیری

مواد یک خط مهار مستقیماً بر کشش، استحکام، مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش و طول عمر آن تأثیر می گذارد. انتخاب مواد نادرست می تواند منجر به شکستگی خطوط یا آسیب چف شود.

نایلون (پلی آمید)

به طور گسترده ای مواد توصیه شده برای خطوط پهلوگیری. نایلون قبل از شکستن تا 40 درصد از طول خود کشیده می شود و به عنوان یک ضربه گیر در برابر امواج و موج قایق عمل می کند. برای خطوط کمان و عقب در اسکله های در معرض یا جزر و مد ایده آل است. با این حال، نایلون تقریباً 10 تا 15٪ از استحکام خود را در هنگام خیس شدن از دست می دهد.

پلی استر (داکرون)

پلی استر ارائه می دهد کشش کم (حدود 3-5٪) ، آن را برای خطوط فنری که حداقل حرکت مورد نظر است مناسب می کند. هنگامی که خیس است استحکام خود را حفظ می کند و در برابر تخریب اشعه ماوراء بنفش بهتر از نایلون مقاومت می کند و آن را به گزینه ای محبوب برای لنگرهای دائمی یا نیمه دائمی تبدیل می کند.

پلی پروپیلن

پلی پروپیلن سبک و شناور بر روی سطح آب شناور است و برای نقاشان قایق یا خطوط بکسل اسکی روی آب مفید است. با این حال، در معرض اشعه ماوراء بنفش به سرعت تخریب می شود - اغلب قدرت قابل توجهی را در داخل از دست می دهد یک تا دو فصل - و برای وظایف پهلوگیری اولیه توصیه نمی شود.

ساخت دو بافته و سه رشته

فراتر از مواد، نوع ساخت و ساز مهم است:

• سه رشته پیچ خورده - سنتی، اتصال آسان، کشش خوب؛ معمولاً برای تنظیم بودجه استفاده می شود.
• قیطان دوتایی (بافته روی بافته) - قوی‌تر، نرم‌تر بودن، در برابر پیچ خوردگی مقاوم‌تر. برای استفاده مدرن مارینا ترجیح داده می شود.
• چند لایه (8 رشته) - عالی برای کشتی های بزرگ؛ بسیار الاستیک و بدون گشتاور، مورد استفاده در کشتی های تجاری و قایق های تفریحی بزرگ.

نحوه انتخاب اندازه طناب پهلوگیری مناسب

انتخاب قطر مناسب به اندازه انتخاب ماده مناسب مهم است. یک خط کوچک در معرض خطر شکستن زیر بار است. یک خط بزرگ به طور غیر ضروری سنگین و گران است. یک دستورالعمل پرکاربرد در قایق سواری تفریحی است قطر 1/8 اینچ به ازای هر 9 فوت طول قایق قانون:

• قایق تا 27 فوت - 3/8 اینچ (10 میلی متر) قطر
• قایق های 27-36 فوت - 1/2 اینچ (12 میلی متر) قطر
• قایق های 36-45 فوت - 5/8 اینچ (16 میلی متر) قطر
• قایق های 45-55 فوت - 3/4 اینچ (18 میلی متر) قطر

طول خط نیز مهم است. خطوط کمان و عقب به طور کلی باید باشد حداقل 2/3 طول قایق ، در حالی که خطوط فنر باید برابر یا بیشتر از طول کشتی باشد تا تغییرات جزر و مدی را بدون کشیده شدن امکان پذیر کند.

طناب لنگر در مقابل طناب لنگر: تفاوت چیست؟

این دو اصطلاح اغلب اشتباه گرفته می شوند، اما اهداف بسیار متفاوتی دارند:

• طناب پهلوگیری/line - یک کشتی را به یک سازه ثابت مانند اسکله، گیره، بولارد یا شناور لنگر متصل می کند.
• لنگر سوار شد - ترکیبی از طناب (یا زنجیره یا هر دو) که یک کشتی را به لنگر آن در بستر دریا متصل می کند.

میله های لنگر معمولاً از طناب نایلونی با طول کوتاه زنجیره ای گالوانیزه در انتهای لنگر ساخته می شوند. زنجیر برای بهبود زاویه نگه‌داشتن لنگر وزن می‌افزاید و در برابر سایش در بستر دریا مقاومت می‌کند. یک توصیه استاندارد برای بخش زنجیره ای است حداقل 1 فوت زنجیر به ازای هر فوت طول قایق . در مقابل، خطوط پهلوگیری نیازی به زنجیر ندارند و مقاومت کششی و پارگی در نقاط تماس اسکله را در اولویت قرار می دهند.

حفاظت از چف: یک عامل مهم اما اغلب نادیده گرفته می شود

یکی از دلایل اصلی خرابی خط پهلوگیری است چفیه - پوشیدن تدریجی طناب در جایی که با گیره، سرب، لبه اسکله یا چاک برخورد می کند. حتی یک خط نایلونی با کیفیت بالا را می توان در یک شب در شرایط سخت قطع کرد، اگر در برابر لبه تیز داک محافظت نشود.

روش های عملی حفاظت از چف عبارتند از:

• محافظ چفیه یا آستین چفیه - لوله های لاستیکی یا چرمی در نقاط اصطکاک از روی خط لغزند.
• بخش های شیلنگ باغچه - یک راه حل مقرون به صرفه DIY که به طور گسترده توسط رزمناوها استفاده می شود.
• تغییر مسیر خطوط از طریق Fairleads مناسب - سرهای صاف و گرد به طور چشمگیری اصطکاک را در مقایسه با لبه های خام عرشه کاهش می دهند.
• خطوط به طور منظم چرخش - حرکت دادن موقعیت خط به اندازه چند سانتی متر، سایش را در یک بخش طولانی تر توزیع می کند.

در یک سناریوی طوفان یا آب و هوای سنگین، خطر خرابی ناشی از چف به طور چشمگیری افزایش می یابد. ملوانان با تجربه در حال بازرسی خطوط هر 2-4 ساعت در شرایط ناهموار طولانی مدت تمرین استاندارد در معابر دریایی است.

طناب های پهلوگیری چقدر دوام دارند؟

طول عمر یک خط پهلوگیری به مواد، فرکانس استفاده، قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش و نگهداری بستگی دارد. دستورالعمل های عمومی صنعت پیشنهاد می کند:

• خطوط اسکله نایلونی - هر کدام را جایگزین کنید 3-5 سال برای ظروف به طور منظم استفاده می شود، یا اگر سفتی، لعاب، یا ساییدگی قابل توجه قابل مشاهده باشد، زودتر.
• خطوط پلی استر - می تواند دوام بیاورد 5-7 سال با مراقبت مناسب به دلیل مقاومت بالای UV.
• پلی پروپیلن lines - باید بعد از هر فصل بررسی شود و معمولاً در داخل جایگزین شود 1-3 سال .

علائم بازرسی بصری که نشان دهنده نیاز به تعویض است: قرار گرفتن در معرض هسته از طریق پوشش، سفتی ناشی از کریستالیزاسیون نمک، بخش های لعاب دار یا آسیب دیده از حرارت، پیچ خوردگی که صاف نمی شود، و تغییر رنگ قابل توجه . هرگز به خطی که هر یک از این علائم را در یک برنامه لنگرگاه بحرانی نشان می دهد تکیه نکنید.

گره های ضروری برای محکم کردن طناب پهلوگیری

یک خط مهار فقط به اندازه گره ای که آن را محکم می کند قابل اعتماد است. استفاده از گره نادرست - یا بستن نادرست گره سمت راست - می تواند منجر به آزاد شدن کشتی شود. موارد زیر مهمترین گره ها برای پهلوگیری هستند:

1. گیره گیره - گره استاندارد برای محکم کردن یک خط به یک گیره اسکله. گره زدن و رها شدن سریع، زمانی که به درستی انجام شود بسیار ایمن است.
2. بولین - یک حلقه ثابت ایجاد می کند که نمی لغزد یا گیر نمی کند. ایده آل برای حلقه زدن روی ستون ها یا شمع های اسکله.
3. چرخش گرد و دو نیم بند - قابل اطمینان برای بستن به حلقه ها، ریل ها یا پایه ها. به خوبی زیر بار نگه می دارد
4. گل میخک - برای اتصال سریع و موقت به شمع ها مفید است. تحت تغییر جهت بار، ایمن کمتری دارد.
5. گره درپوش شکل هشت - از عبور خطوط از میان خطوط یا بلوک‌ها جلوگیری می‌کند. به عنوان پشتیبان ضروری است.

را بولین این گره مهم ترین گره در قایقرانی و پهلوگیری در نظر گرفته می شود، به دلیل اینکه به راحتی بسته می شود، هرگز نمی لغزد و حتی پس از بار سنگین آزاد می شود.

خطوط شناور پهلوگیری: یک مورد خاص

هنگام پهلوگیری به شناور به جای اسکله، پیکربندی خط و الزامات آن با لنگر استاندارد اسکله متفاوت است. الف آویز پهلوگیری (همچنین به املای "قلم" نیز می گویند) خط کوتاهی است که از کمان کشتی تا حلقه وانت شناور شناور امتداد دارد.

ملاحظات کلیدی برای آویزهای لنگر:

• استفاده کنید دو عدد آویز هر زمان که برای افزونگی امکان پذیر باشد - یک شکست آویز منفرد در هوای بدتر می تواند فاجعه بار باشد.
• آویز باید باشد نایلون با چشم بند انگشتی در هر انتها برای محافظت در برابر سایش در اتصال غل یا حلقه.
• قبل از هر بار استفاده، قلاب و قلاب آن را بررسی کنید - خوردگی و تخریب اشعه ماوراء بنفش نقاط شکست رایج هستند.
• را recommended pendant length is typically 1.5 برابر ارتفاع تخته فری کشتی تا امکان تغییرات جزر و مدی و عمل موج را فراهم کند.