سه نوع طناب: راهنمای طناب دریایی، قایق و پهلوگیری

سه نوع اصلی طناب مورد استفاده در کاربردهای دریایی و قایقرانی عبارتند از طناب تابیده (ریخته شده)، طناب بافته و طناب بافته شده . هر روش ساخت و ساز تعیین می کند که طناب تحت بار، در آب و در معرض اشعه ماوراء بنفش چگونه عمل می کند. برای مقاصد عملی روی آب، این انواع طناب به طور تخصصی بیشتر می شوند طناب دریایی , طناب قایق ، و طناب پهلوگیری دریایی - هر کدام برای وظایف متمایز از جمله تقلب، خطوط انتقال و ایمن سازی کشتی ها در اسکله مهندسی شده اند.

درک اینکه از کدام طناب باید در کجا استفاده کرد فقط یک اولویت نیست - استفاده از نوع نادرست طناب می تواند منجر به شکست فاجعه بار شود به خصوص هنگام پهلوگیری در محیط های جزر و مدی یا با جریان بالا. این راهنما هر سه نوع طناب را به طور عمیق با مقایسه مواد، داده های بار و راهنمایی های خاص تجارت پوشش می دهد.

سه نوع طناب توضیح داده شد

قبل از تمایز طناب دریایی از طناب پهلوگیری، به درک سه ساختار اصلی طناب که همه انواع از آنها مشتق شده اند کمک می کند.

طناب پیچ خورده

طناب پیچ خورده - که طناب گذاشته شده نیز نامیده می شود - با چرخاندن رشته ها به یکدیگر در یک الگوی مارپیچ، معمولاً در سه رشته (3 رشته ای) ساخته می شود. این قدیمی ترین و شناخته شده ترین ساخت طناب است. نایلون پیچ خورده 3 رشته هنوز رایج ترین انتخاب برای خطوط اسکله و کاربردهای پهلوگیری است. زیرا پیچش آن بارهای ضربه را از طریق ازدیاد طول تا 40 درصد قبل از شکستن جذب می کند. این خاصیت ارتجاعی از هر دو کشتی و اسکله در طول موج‌های موج و تغییرات جزر و مدی محافظت می‌کند.

طناب بافته

طناب بافته رشته ها را به شکل لوله ای روی و زیر یکدیگر به هم می پیوندد. دو زیرگروه اصلی وجود دارد:

• قیطان تک (بافته توخالی): سبک وزن، انعطاف پذیر، مورد استفاده برای هالیارد پرچم و خطوط ابزار سبک
• قیطان دوتایی (بافته روی قیطان): یک هسته بافته شده در داخل یک پوشش بافته شده - ارائه می دهد استحکام بالا، کشش کم و هندلینگ عالی ، آن را برای قایقرانی هالیارد، ورق ها و خطوط کنترل ایده آل می کند

دو قیطان سازه غالب در طناب دریایی مدرن است که برای قلاب دویدن فروخته می شود و معمولاً دارای مقاومت شکستگی است. 20 تا 30 درصد بالاتر از طناب پیچ خورده با قطر معادل.

طناب بافته شده

طناب بافته شده از 8 یا 16 رشته استفاده می کند که به صورت جفت بافته شده اند و یک مقطع صاف یا مربع ایجاد می کنند. روی وینچ‌ها و گیره‌ها صاف و بدون پیچ خوردگی قرار می‌گیرد و برای لنگر سواری و آویزهای پهلوگیری محبوب است. آن نرخ کشیدگی 25-35٪ آن را به حد وسطی بین قیطان کم کش و نایلون پیچ خورده با کشش بالا تبدیل می کند.

طناب دریایی: ساخت و ساز، مواد و بهترین کاربردها

طناب دریایی دسته بندی گسترده ای است که هر طناب مهندسی شده ای را در بر می گیرد که به گونه ای قابل اطمینان در محیط های آب شور عمل کند. آنچه طناب دریایی را از طناب استاندارد جدا می کند مقاومت در برابر تخریب اشعه ماوراء بنفش، جذب رطوبت، کریستالیزاسیون نمک و کپک است - عواملی که می توانند استحکام کششی را کاهش دهند. 30-60٪ در طناب غیر دریایی در یک فصل قرار گرفتن در معرض آب شور

مواد رایج در طناب دریایی

برای اکثر قایق های تفریحی، طناب دریایی دو بافته پلی استر، همه کاره ترین انتخاب است - به خوبی کار می کند، در برابر تخریب اشعه ماوراء بنفش مقاومت می کند، گره ها را به طور قابل اعتماد نگه می دارد، و قطر ثابت را در زیر بار حفظ می کند، که اندازه آن را برای کلاچ ها و سازمان دهنده ها آسان می کند.

طناب قایق: چه چیزی آن را از طناب دریایی عمومی متمایز می کند

اصطلاح "طناب قایق" اغلب به خطوطی اطلاق می شود که برای کارهای فعال و عملی روی کشتی استفاده می شود - ورق ها، هالیاردها، خطوط کنترل، خطوط گلگیر، و خطوط اسکله در کشتی های تفریحی کوچکتر. در حالی که تمام طناب های قایق طناب دریایی هستند، تاکید بر روی آن است قابلیت فرمان پذیری، انعطاف پذیری و سهولت سیم پیچی به جای حداکثر استحکام کششی

ویژگی های کلیدی طناب قایق با کیفیت

• احساس نرمی دست: روکش های ساخته شده از الیاف پلی استر یا نایلون فرآوری شده، سوختگی ناشی از اصطکاک و خستگی را در حین جابجایی مکرر کاهش می دهد.
• کدگذاری رنگ: ریگینگ حرفه‌ای از رنگ‌های متمایز در هر خط استفاده می‌کند - قرمز برای هالیارد اصلی، آبی برای ورق بازویی، سبز برای چرخان - کاهش خطاهای تحت فشار
• محدوده قطر: طناب قایقs for small craft typically run 6 میلی متر تا 16 میلی متر ; کشتی‌های بزرگ‌تر از 18 تا 32 میلی‌متر برای ورق‌های اولیه و هالیارد استفاده می‌کنند
• حافظه کم: طناب قایق با کیفیت بالا شکل سیم پیچ را حفظ نمی کند ("هکلینگ")، که از گره خوردن خطرناک در طول مانور جلوگیری می کند.

انتخاب قطر طناب قایق بر اساس اندازه کشتی

یک قانون کلی که به طور گسترده در قایقرانی استفاده می شود 1 میلی متر قطر طناب در هر متر طول قایق برای ورق های اولیه و هالیارد. به عنوان مثال، یک قایق بادبانی 10 متری از طناب تقریباً 10 میلی متری برای ورق اصلی خود استفاده می کند. صاحبان قایق های برقی معمولاً از خطوط گلگیر و اسکله استفاده می کنند 8 میلی متر برای کشتی های زیر 7 متر، 10-12 میلی متر برای 7-12 متر و 14-16 میلی متر برای کشتی های بیش از 12 متر .

طناب پهلوگیری دریایی: ایمن کردن کشتی ها در اسکله و شناور

طناب پهلوگیری دریایی یک زیرمجموعه اختصاصی است که به طور خاص برای نیازهای ثابت نگه داشتن یک کشتی - چه در اسکله، اسکله اسکله یا شناور پهلوگیری طراحی شده است. نیاز اصلی این است قابلیت ارتجاعی کنترل شده همراه با مقاومت خستگی طولانی مدت از آنجایی که خطوط پهلوگیری هزاران بار از طریق چرخه جزر و مد، حرکت امواج و موج های باد بارگیری و تخلیه می شوند.

چرا خاصیت ارتجاعی در طناب مهار اهمیت دارد؟

یک قایق تفریحی 10 متری با بارگیری کامل می تواند بارهای موجی را اعمال کند 2000-5000 کیلوگرم در خطوط پهلوگیری در طول یک طوفان یک خط سفت و سخت و کم کشش این شوک را مستقیماً به گیره، اتصالات یا بدنه کشتی منتقل می کند. طناب پهلوگیری نایلونی با کشیدگی 30 تا 40 درصد این انرژی را به تدریج جذب می کند - معادل یک اثر بانجی - و اوج بار روی سخت افزار را تا حداکثر کاهش می دهد. 60% . به همین دلیل است که داینما یا پلی استر با کشش کم، در حالی که برای ریگ کردن بسیار عالی است، انتخاب ضعیفی برای خطوط اسکله و پهلوگیری است.

پیکربندی خط پهلو: خطوط فنر، سینه و کمان

یک لنگر به درستی تنظیم شده از خطوط متعدد در جهت گیری های خاص استفاده می کند:

1. خطوط کمان و خم - برای جلوگیری از حرکت طولی از کشتی به جلو و عقب بدوید
2. خطوط سینه - از کشتی به اسکله عمود بر دوانید و فاصله جانبی از اسکله را کنترل کنید
3. خطوط بهار - به صورت مورب به جلو و عقب حرکت کنید و از حرکت کشتی به جلو یا عقب در برابر خطوط دیگر جلوگیری کنید.

اکثر راهنماهای کروز حداقل توصیه می کنند چهار خط برای کشتی های زیر 12 متر و شش خط برای کشتی های 12 تا 20 متر در هر اسکله مارینا در شرایط طوفانی، دوبرابر کردن خطوط فنر یک روش استاندارد است.

طناب آویز شناور اسکله

هنگام پهلوگیری به شناور دائمی به جای اسکله، کشتی ها از الف استفاده می کنند آویز پهلوگیری - طول کوتاهی از طناب که اتصال کمان قایق را به چشمه شناور وصل می کند. آویزها معمولاً هستند نایلون 3 رشته یا نایلون 8 بافته، با قطر 20 تا 25 درصد بزرگتر از خط اسکله معادل برای همان کشتی. این بزرگی بیش از حد باعث ایجاد پارگی اضافی در چشم شناور و چرخش ثابت بار در لنگرهای باز می شود. آویزها را حداقل هر 2 تا 3 فصل تعویض کنید. در طول استفاده فعال ماهانه از نظر تخریب رشته داخلی بررسی شود.

نحوه انتخاب طناب مناسب برای هر کار دریایی

تطبیق نوع طناب، ساختار و مواد با کار خاص از خرابی جلوگیری می کند و عمر مفید را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. در اینجا یک راهنمای تصمیم گیری عملی است:

بازرسی، تعمیر و نگهداری و تعویض طناب های دریایی

حتی باکیفیت ترین طناب پهلوگیری دریایی نیز با گذشت زمان تخریب می شود. اشعه ماوراء بنفش دشمن اصلی طناب های مصنوعی در رگ های در معرض است - پلی استر تقریباً 10 تا 15 درصد استحکام کششی را در هر سال قرار گرفتن در معرض مداوم در فضای باز از دست می دهد بدون مهار کننده های UV؛ نایلون با سرعت مشابهی تجزیه می شود. اقدامات کلیدی بازرسی و مراقبت عبارتند از:

• بررسی بصری: به دنبال لعاب، لکه های صاف یا محو شدن رنگ در پوشش طناب باشید - نشانه هایی از اصطکاک حرارتی یا آسیب اشعه ماوراء بنفش
• بررسی لمسی: طناب را از میان انگشتان خود بگذرانید و احساس کنید بخش های سخت و سفت (شکستگی رشته داخلی) یا مناطق نرم و لطیف (تخریب فیبر) وجود دارد.
• نقاط چفت: هر قسمتی را که از یک سرب، گیره یا گیره عبور می‌کند بازبینی کنید - این قسمت‌ها اولین و سریع‌ترین پوشیدن هستند.
• اتصالات انتهایی: چشم های بهم پیوسته و انتها باید از نظر باز شدن، ساییدگی یا تغییر شکل در خطوطی که به طور فعال استفاده می شوند، بررسی شوند.

به عنوان یک دستورالعمل جایگزین محافظه کارانه: خطوط اسکله و پهلوگیری را هر 3 تا 5 سال یکبار تعویض کنید برای استفاده منظم تفریحی، هر 1-2 سال برای کشتی های تجاری یا اجاره ای. هالیاردها و صفحات در قایق‌های بادبانی مسابقه‌ای فعال ممکن است نیاز به تعویض سالانه داشته باشند.

قطر طناب، استحکام شکست و بار کاری ایمن

استحکام شکست حداکثر باری است که طناب در اثر یک کشش استاتیک از کار می افتد. بار کار ایمن (SWL) معمولاً بین 10 تا 20 درصد مقاومت شکستگی تنظیم می شود برای پهلوگیری و کاربردهای حیاتی دریایی - به این معنی که یک خط اسکله نایلونی با قدرت شکستن 10000 کیلوگرم نباید در استفاده منظم بیش از 1000-2000 کیلوگرم بارگیری شود. بارهای دینامیکی ناشی از عمل موج و موج می تواند برسد 3-5 برابر بار استاتیک به همین دلیل است که طناب های پهلوگیری باید نسبت به جابجایی کشتی به میزان قابل توجهی بزرگتر شوند.

به عنوان مرجع، یک طناب نایلونی 3 رشته ای 12 میلی متری دارای استحکام شکست معمولی تقریباً است 3500-4000 کیلوگرم . اندازه گیری تا 16 میلی متر آن را تقریباً افزایش می دهد 6000-7000 کیلوگرم - افزایش 70 درصدی استحکام برای افزایش 33 درصدی قطر، نشان می‌دهد که چرا ارتقاء قطر کوچک در کاربردهای پهلوگیری اهمیت دارد.

اشتباهات رایج هنگام خرید طناب دریایی و پهلوگیری

1. استفاده از پلی پروپیلن به عنوان طناب پهلوگیری. پلی پروپیلن شناور است و ارزان است، اما در برابر اشعه ماوراء بنفش به سرعت تخریب می شود و در عرض 18 ماه پس از استفاده در فضای باز تا 50 درصد استحکام خود را از دست می دهد. برای خطوط پهلوگیری دائمی مناسب نیست.
2. خطوط اسکله کم اندازه بسیاری از صاحبان قایق از خطوط طراحی شده برای کلاس شناورهای سبک تر برای صرفه جویی در هزینه استفاده می کنند. طناب 2 میلی متری برای کاربرد ممکن است 30 تا 40 درصد ضعیف تر از میزان مورد نیاز در بار کاری ایمن باشد.
3. استفاده از طناب کم کشش برای پهلوگیری. Dyneema یا قیطان پلی استر با کشش کم، در عین حال که برای قلاب کردن بسیار عالی است، هیچ ضربه‌گیری را در حوض ارائه نمی‌کند. یک موج بزرگ تنها می تواند کل سیستم را فوراً بارگذاری کند.
4. نادیده گرفتن محافظ چف. یک طناب با قطر و مواد مناسب همچنان می تواند در عرض چند ساعت از کار بیفتد، اگر بدون محافظت در برابر لبه های ناهموار یا لبه اسکله دچار شکستگی شود. حفاظ‌های چرمی (آستین‌های چرمی، لوله لاستیکی یا تجهیزات تجاری) باید در هر نقطه تماس نصب شوند.
5. نگهداری طناب مرطوب در کیسه های مهر و موم شده. طناب های مصنوعی، به ویژه نایلون، وقتی در بسته نگهداری می شوند، رطوبت را به دام می اندازند. این امر باعث تقویت کپک و تسریع تخریب فیبر می شود. همیشه طناب دریایی را در مکانی تهویه دار نگهداری کنید.